I jak go nie kochać?

Gdy rano się budzę i widzę tuż przed oczami „Kocham Cię Perełeczko moja najśliczniejsza”. A zaraz potem w łazience na półce „Kocham Cię Lelusia, za to, że zawsze jesteś mym Słoneczkiem!” A potem jeszcze kilka takich liścików w kuchni, przy gorącej herbacie, czy na torebce od drugiego sniadania przez niego zrobionego – wtedy myślę, że znowu kocham go jeszcze mocniej (choć dzień wcześniej, myślałam, że nie jest to możliwe)

Ps. A na @ wciąż czekam, w związku z czym wizyta u doktorka przełożona na poniedziałek.